"Ik blijf tòch zitten..."

Je hebt dit jaar slechte rapporten gehaald. Je staat er slecht voor, je hebt achterstanden, vindt dingen moeilijk - het lukt maar niet. Misschien heb je veel te weinig gedaan. Je weet voor jezelf zeker: "Ik blijf tòch zitten! Dus is het zinloos of ik nu nog wat ga doen of niet." Vijf tips voor als je het niet meer ziet zitten.

Deze pagina is voor iedereen, maar speciaal voor leerlingen in klas 1 t/m 3

Hoe reageer je? 

Als het tegenzit reageren mensen heel verschillend. Misschien kruip je wel helemaal in je schulp, zo van "Ik kan het toch niet". Of je gaat lopen "klieren" om je frustratie op een slachtoffer kwijt te kunnen.

Of je verzint allerlei redenen waarom het niet lukt: "Mijn ouders zijn veel te streng, de toets is te moeilijk en de leraar mag me niet." Maar je weet dat het vaak niet klopt en vooral: Het lost niks op.

Wat helpt wel?

1. Blijf rustig...

OK, dat is wel erg makkelijk gezegd, want als je diep in de put zit, ben je soms zo met jezelf bezig dat je niet meer rustig kunt nadenken. Maar toch... probeer niet in paniek te raken of in alles-of-niets-gedachten te vervallen, zo van "Ik kan toch helemaal niks"! Het is niet waar en het lost niks op.

2. Er over praten!

Zoek mensen op waarmee je er over kunt praten. Mensen die je kunt vertrouwen, waar je je prettig bij voelt. Dat kunnen vrienden zijn, je ouders, je mentor, een leraar.

Waarom helpt dat?

1. Alleen al doordat je hen vertelt wat je op je hart hebt worden dingen soms duidelijker voor je. Als je iets vertelt lucht het vaak op en zet je het in je hoofd op een rijtje. En dat moet gebeuren om weer moed te kunnen vinden.
2. Ook heb je sneller het gevoel dat je niet de enige bent. Dat lucht vaak ook een beetje op.
3. Ze kunnen met jou eens rustig bekijken wat je nu het beste zou kunnen doen. Wat je met achterstanden aan moet, hoe je Daltonuren goed gebruikt, hoe je het makkelijker kunt maken om op school of thuis écht aan de slag te gaan. Of - als je al hard werkt - ze kunnen eens kijken of je het wel op een handige manier doet. Je kunt namelijk ook heel hard werken maar met een manier die veel te weinig oplevert.

3. Kijk vooruit!

Je bent misschien wel zó aan het balen dat je vergeet om vooruit te kijken. Je hebt nog volop kansen nog om te laten zien wat je kunt, om dingen op te halen. Je kunt beter daarmee elke dag aan de slag gaan dan heel lang balen over wat er is gebeurd.

Overgaan is geen "cadeautje" van leraren voor aardige kinderen. Natuurlijk moet je voldoende laten zien wat je in huis hebt. En vooral hulp en adviezen accepteren. Pas als we wéten dat je klaar bent voor een volgende klas is het verstandig om je over te laten gaan. Niemand is er mee geholpen als je over zou gaan terwijl de leraren al weten dat je die vervolgklas niet aankunt door je werkhouding, door kennisachterstanden of problemen met inzicht.

4. Je bent er niet minder om!

Een onvoldoende is geen mening over jou als persoon maar over je prestaties. Vergeet niet dat "school" en "cijfers" niet hetzelfde zijn als jou als persoon! Je leraren zien je niet alleen maar als 'iemand die cijfers moet halen', al heb je misschien wel eens dat gevoel omdat leraren vanwege hun beroep veel met cijfers bezig moeten zijn. Ze moeten immers telkens weer "meten" wat iemand kan.

Wat je ook doet, je hebt altijd weer kansen om te laten zien wat je kunt. Als het met keihard werken en alle tips van de mensen om je heen het toch niet lukt, mag je echt trots zijn op jezelf: Ik heb gedaan wat ik kon, meer kan ik niet doen. Dat kan niet iedereen van zichzelf zeggen.

Niemand kijkt je er op aan als het dan toch niet lukt. Je dwingt respect af als je echt alles deed om het te halen. Vergeet niet: dat zien de mensen om je heen!

5. Het is nooit zinloos 

In de volgende klas - of je nu blijft zitten of naar een andere vervolgklas gaat - krijg je die lesstof ook weer. Dus alles wat je dit jaar begrepen of onder de knie hebt, levert je later weer wat op. OK, nu koop je daar niks voor, later wel.