Ton Holzenbosch neemt afscheid

Rubriek ‘Typisch Dalton’: 3 december 2011.

“Veertig jaar Dalton, veertig jaar plezier” – Lang niet alle ouders zullen hem kennen. Ton Holzenbosch is voor Dalton Voorburg vooral de laatste jaren heel belangrijk achter de schermen: een markante persoon die het beleid van de school gedurende vele jaren mede heeft bepaald. Op 2 december ging hij met pensioen.

‘Als ik een kop zou mogen verzinnen boven dit interview zou dat zijn: Veertig jaar Dalton, veertig jaar plezier’, zegt hij met een grijns. Inmiddels is Ton druk bezig met de overdracht van zijn werkzaamheden aan zijn opvolgster Jacqueline Hegeman. Vanaf 1 december neemt zij het stokje van hem in de directie over.

Ton Holzenbosch in vogelvlucht
•    Kwam in 1971 als 22-jarige docent Engels naar Dalton Voorburg.
•    Werd in 1980 conrector en later roostermaker.
•    Was jarenlang de linkerspits van het docentenvoetbalteam.
•    Trad op als zanger van de lerarenband The Jaguars, en zong daarnaast onder andere Duitse schlagers in de band Deutsch Treat.
•    Heeft de laatste tien jaar als lid van de schooldirectie de portefeuille Personeelszaken.
•    Is verantwoordelijk voor de roosters op school.
•    Woont de maandelijkse vergaderingen van de Ouderraad bij en controleerde de drukproeven van dit blad Dalton Contact.
•    Is lid van de Braun-weisse Tulpen (de door docenten van ’t Dalton opgerichte Nederlandse fanclub van de Duitse voetbalclub FC St. Pauli) en schreef voor het ‘clubblad’ lange tijd een column, onder de titel ‘Na und’, en nu nog steeds boekrecensies.
•    ‘Handelt in’ olijfolie, die komt van zijn eigen boomgaardje op Kreta.
•    Woont vlakbij de school, is getrouwd, en heeft twee kinderen die het huis uit zijn.

Hoe raakte je hier verzeild?
Toen ik hier op school als docent begon was ik een wilde jongen. Ik was zelf nogal een moeilijke leerling geweest; ik zat op een klassieke HBS waar ze me vanaf de vierde klas niet meer wilden hebben. De middelbare school heb ik afgemaakt op een gerenommeerde particuliere school in Den Haag.

Hoezo een Daltonschool?
Een van mijn zussen had op Dalton Den Haag gezeten. Een Daltonschool leek me wel wat en dus solliciteerde ik naar een baan als docent Engels bij Dalton Voorburg. Aanvankelijk werd ik niet aangenomen; ze vonden me te onervaren. Maar een paar maanden later kon ik toch beginnen als parttime docent Engels. Ik kreeg hier alle ruimte. Na tien jaar kwam ik als jonge hond in de schoolleiding, zonder enige scholing. Tegenwoordig zou zoiets niet meer kunnen. Maar ook wel weer typisch Dalton: net als onze leerlingen kreeg ik de kans om mezelf te laten zien. Daar leer je van en je mag daarbij ook best wel eens een fout maken.

Hoe werkt de schoolleiding eigenlijk?
Er is een kerndirectie die bestaat uit de rector en een rechterhand. Daarnaast zijn er de afdelingsleiders, momenteel zijn dat er zes. Kerndirectie en afdelingsleiders vergaderen iedere maandag met een vaste agenda over het schoolbeleid, zoals onderwijszaken, de begroting en personeel.

Je doet PZ. Is dat niet lastig in zo’n platte organisatie?
Dat valt wel mee. Natuurlijk moet je ook wel eens moeilijke beslissingen nemen. In het begin vond ik het lastig om oudere collega’s op dingen aan te spreken, bijvoorbeeld als zij een leerling in mijn ogen onterecht hadden verwijderd of als hun cijfers uit de pas liepen. Maar de sfeer tussen docenten en schoolleiding is in deze school altijd open en eerlijk geweest en dat maakt het makkelijker.
Verder is er voor docenten ook een beoordelingssysteem. Nieuwe docenten worden begeleid en krijgen aan het eind van het jaar een beoordelingsgesprek. Alle andere docenten hebben één keer per twee jaar een personeelsgesprek met een lid van de schoolleiding. Er wordt onder andere op gelet of hun SE-cijfer niet meer dan 0,5 afwijkt van het eindexamencijfer. De school heeft een flink scholingsbudget voor docenten. Als docenten een bepaalde richting op willen zijn er ontwikkelmogelijkheden.

Hoe zie je de rol van ouders en leerlingen?
Die is veranderd. Tegenwoordig klagen ouders eerder en accepteren strafmaatregelen door de school in mindere mate. En dat, terwijl wij heel redelijk zijn. Er zijn veel strengere scholen. Er is echt sprake van een claim- en klaagcultuur. Als ik soms zie op welke toon ouders mailen naar docenten …..  Sommige ouders schuiven veel naar de school toe, terwijl het toch vaak om een gezamenlijk probleem gaat. Anderzijds zie ik ook dat er positieve dingen gebeuren. Zoals onlangs nog met de thema-avond. Die was goed georganiseerd en heel druk bezocht door ouders.

En de leerlingen?
Tja, de digitalisering heeft veel veranderd. Het zal niet lang meer duren totdat kinderen met een Ipad in de school zitten.

Hoe zie je de toekomst van de school?
Deze school heeft alle maatschappelijke ontwikkelingen tot nu toe doorstaan en gaat een florissante toekomst tegemoet. Wij geloven immers in de mens als uitgangspunt! Heterogeniteit voorkomt hokjesgeest en vormt een afspiegeling van de maatschappij. Bovendien ontwikkelen kinderen zich soms heel anders dan je denkt. Daar moeten ze de ruimte voor krijgen. Het blijft daarom van groot belang dat de verhouding tussen het aantal VMBO-Havo en Vwo-leerlingen goed blijft, anders kunnen we onze heterogene brugklas niet handhaven.
Om de betere basisschoolleerlingen alvast aan onze school te laten wennen, verzorgen we sinds dit schooljaar op de woensdagochtend Masterclasses . Daar is veel belangstelling voor. Er is binnen de school ook een werkgroep gevormd die werkt aan de profilering van onze gymnasiumafdeling.

Hoe wil je herinnerd worden?
Ik heb twee motto’s. Het eerste is relativeren. Als het een dag minder lekker loopt wil dat nog niet zeggen ‘’ik kan het niet”. Een docent hoeft echt niet bij alle kinderen het perfecte te bereiken. De tweede is: lachen. Je moet minimaal één keer per dag lachen; werken met kinderen is geweldig leuk en steeds weer anders en dat moet je je realiseren.

En wat ga je vanaf 1 december doen?
Ik wil een boek schrijven over voetbal in het laatste oorlogsjaar. Mijn vader was keeper bij VUC tijdens de tweede wereldoorlog en ik heb daar veel materiaal over.
Ik ben nog geen opa, maar als het zo ver is zal ik met plezier die rol op me nemen. Verder bedacht ik me dat ik kan gaan golfen. Dat kun je ook combineren met reizen…..

Hoe verloopt de overdracht van je werk?
Heel goed. De dagelijkse roosterwijzigingen en de toetsweekroosters maakt Piet van der Brugge en dat doet hij goed. Het jaarrooster zal mijn opvolgster Jacqueline Hegeman maken. Dat is ook prima, want soms kom je erachter dat dingen niet kunnen en dan moet je knopen doorhakken en dat moet iemand uit de directie doen.
Verder hebben Jacqueline ik de afgelopen tijd korte gesprekken gevoerd met alle 115 personeelsleden. Dat kostte veel tijd maar is enorm op prijs gesteld. Alles verliep in een ontspannen en open sfeer. Datzelfde straalt Jacqueline ook uit en schept heel veel vertrouwen voor de toekomst. Ik denk dat de benoemingscommissie een goede zet heeft gedaan met mijn opvolging!

Jacqueline Joosten